AWBZ

De rol van de zorgverzekeraar: follow the money

2012-01-24T08:31:00.000-08:00

In z’n blog voor Zorgvisie wijst Wouter van den Elsen op de toekomstige winst van de zorgverzekeraar m.b.t. de uitvoering van de AWBZ. Maar als je je blog afsluit met ‘tel uit je winst’, dan moet je de rekensom ook compleet maken.

“De uitvoeringskosten van de AWBZ door de zorgkantoren bedragen nu 1,8 procent. Vergelijk dat eens met de uitvoeringskosten van de zorgverzekeringswet door de verzekeraars: maar liefst vijf procent. Tel uit je winst.” (24-1-2012: zorgvisie, Wouter van den Elsen)

De eerste vraag die je je mag stellen is: waarom moeten die zorgkantoren weg?

Ik had er persoonlijk niet zoveel last van. De zorgverzekeraars blijkbaar wel. Die willen graag verantwoordelijk zijn voor hun eigen klanten. Om efficiënt en doelmatig zorg in te kopen? Het klinkt te mooi om waar te zijn en dat is het ook. De zorgverzekeraar is geen liefdadigheidsinstelling, hoe graag ze dat ook willen doen voorkomen. Het is een commercieel bedrijf. Die willen graag winst maken. Het meest recente cijfer: 2,7 miljard winst.

De volgende vraag is: wat is de zorgverzekeraar van plan?

Als je graag je eigen klanten wilt bedienen, dan is er maar één goed antwoord mogelijk: dan wil je je eigen klanten nog iets extra’s verkopen, en de resultaten daarvan wil je natuurlijk wel op je eigen bankrekening bijschrijven. Als alles hetzelfde blijft, is deze exercitie (reorganisatie zorgkantoren) namelijk te duur. Dat extra product heet: de aanvullende AWBZ verzekering. Daar wordt allang voorzichtig over gerept via teksten als: ‘voor een glaasje wijn bij het eten’ (Buitenhof: Jet Bussemaker - PvdA)

Tel uit je winst?

2,7 miljard winst, opgehaald voor de Zorgverzekeringswet en de aanvullende Zorgverzekeringswet. Voor het uitvoeren van de AWBZ worden uitvoeringskosten in rekening gebracht (ca. 400 miljoen), maar daar wordt NOG geen winst op gemaakt. Voorzichtige voorspelling voor de uitvoering van de aanvullende AWBZ verzekering:

‘het glaasje wijn van Jet’: op termijn ca. 1 miljard. Per Nederlander: €221 per jaar. Aan een gemiddeld gezin met twee kinderen verdient de zorgverzekeraar straks bijna 900 eu per jaar. Schoon aan de haak.

Krokodillentranen CDA: ‘De AWBZ blijft bestaan voor langdurige zorg.’

2012-01-21T07:18:00.001-08:00

‘Kiezen en verbinden’ heet het rapport van het ‘Strategisch Beraad’ van het CDA. Een van de hoofdpunten in hun hoofdstuk over houdbare gezondheidszorg is dat de AWBZ blijft bestaan voor langdurige zorg. Het is zo’n zinnetje waar je gemakkelijk overheen leest. Het is zelfs een zinnetje waarbij je goedkeurend kunt knikken. Je kunt je ook het volgende afvragen: Hoezo? Was dat een vraag dan? Is dat zo’n existentiële vraag dat het CDA hardop hierover een duidelijke keuze moest maken? Sinds wanneer eigenlijk?

De VVD en de PVDA willen sinds ca. 1994 heel graag af van de AWBZ en daar zijn ze gewoon maar mee begonnen. Rapporten en teksten als ‘het toekomstbestendig maken van de AWBZ’ zijn pijnlijk beledigend als je weet dat onze duurbetaalde premies, buiten ons om, misbruikt zijn voor het verwezenlijken van politieke idealen.

Zowel de AOW als de AWBZ premies zijn vanaf 1994 systematisch afgeroomd en dat deel is gebruikt voor andere doeleinden dan de wet voorschrijft. Dit is de betalende klanten van deze verzekeringen (het Nederlandse volk) overigens nooit expliciet medegedeeld. Over de AOW is een flinke maar bovenal openbare discussie gevoerd: die moet blijven bestaan. Zo niet over de AWBZ. Dat balletje over een andere toekomstige vorm van de AWBZ is wel opgegooid, maar het is nooit geland. Behalve in financiële zin dan. In 1994 ‘zijn ze alvast maar begonnen’. De premie werd en wordt jaarlijks vastgesteld, en ondanks de wettelijke verplichting dat dit geld uitgegeven dient te worden aan de AWBZ (geoormerkt geld), gebeurt dit al ruim 15 jaar niet meer. Dan kun je inderdaad terecht roepen dat de AWBZ niet meer houdbaar is. Maar dat komt niet door de vergrijzing, het komt ook niet door de crisis. Het is een politieke keuze geweest.

Een hartenkreet als ‘De AWBZ blijft bestaan voor langdurige zorg’ is er eentje voor de bühne. Het CDA zat in de zaal toen dit gebruik is ontstaan. Het CDA zat nota bene aan het roer toen dit onwettige gedrag zich in een nieuw belastingsysteem heeft vertaald. Vanaf vandaag mag je erop rekenen dat elk idee van het CDA om de AWBZ toekomstbestendig te maken, een direct Christelijk Democratisch Appel op onze portemonnee is.

Euro is gefinancierd met AWBZ premies

2012-01-16T09:24:00.000-08:00

Het is 1996 en Nederland dient te voldoen aan de eisen van de Europese Monetaire Unie. Niet genoeg punten? Geen toetreding, geen euro. Griekenland heeft laten zien dat die normen met enige elastisticiteit gehanteerd konden worden, maar niet door minister Zalm.

Toch hebben we iets gemeen met Griekenland. Dat laatste land heeft Europa bedonderd, en Nederland heeft z’n eigen burgers bedonderd. Je bent een klein land, en als je groter wilt lijken dan je bent, ga je gewoon op de kop van je eigen mensen staan. Geen onbekend verschijnsel in Nederland.

Om lid te kunnen worden van de EMU, moest een land voldoende inkomen hebben. De sociale premies en de belastingen werden in Nederland van oudsher gescheiden. De premies waren bestemd voor de bijbehorende verzekeringen. Die kwamen slechts voor een klein deel op het huishoudboekje (Miljoenennota) van de staat terecht. Op de miljoenennota stond dan ook keurig: ontvangsten van het Rijk en van de Sociale fondsen. Omdat de inkomsten van de fondsen niet meetelden voor het inkomen van het Rijk, was Nederland te ‘arm’ om mee te mogen spelen voor de euro.

Om dat op te lossen heeft minister Zalm een rekening geopend op naam van de staat. Voortaan kwamen de sociale premies eerst bij de staat terecht. Probleem opgelost, zou je denken. Op papier waren we nu in een klap een stuk rijker geworden. Maar ja, als je dat geld op je eigen rekening parkeert... en je hebt ook nog last van een begrotingstekort, dan is het natuurlijk bijzonder verleidelijk om met je vingers een greep in de kas te doen. En nog een keer, en nog een keer en uiteindelijk noem je die praktijken: fiscaliseren. Dat klinkt stukken beter dan diefstal maar het is hetzelfde.

Op naar de AWBZ:

Pijnlijk: men had geen idee waar het geld naartoe ging. De Zalmnorm werd ingesteld: elk departement krijgt een afgesproken bedrag en als je je eigen begroting niet rond krijgt, ga je maar met de pet rond, zolang je maar niet bij Zalm aanklopt. Zo kwam er een plafond aan de uitgaven voor de AWBZ. Zelfs als daar iets voor te zeggen was, weet je als bestuurder ook dat de bevolking straks meer gebruik moeten maken van de door hun duur betaalde verzekering. Dan ben je niet alleen kortzichtig als bestuurder, maar ook puur slecht als je jaarlijks met je vingers in de kas blijft graaien.

De andere oplossing was een vermogensfonds geweest: sparen voor de toekomst. De kas is leeg. Je hebt dus in 1996 al besloten om Nederland gewoon door te laten betalen voor een verzekering waarvan je weet dat hij niet gaat uitkeren.

En wat doen wij? Niks. We sputteren een beetje. Blijkbaar vinden wij het heel normaal dat de hoogste bazen in Nederland op ons hoofd gaan staan. Dan moet je ook niet zeuren als je pijn krijgt.

VWS: meer eigen betalingen in de zorg nodig. Doen we! Dit zijn de voorwaarden:

2011-12-12T06:24:00.000-08:00

De zorg wordt duurder. Deels omdat er in medische zin steeds meer mogelijk is en deels vanwege de vergrijzing.

Op dit moment zitten de zorgverzekeraars om geld te springen omdat De Nederlandsche Bank graag ziet dat deze bedrijven meer eigen vermogen aanhouden. Dat is ontaard in een welles-nietes spelletje. DNB zegt dat de verzekeraars genoeg geld hebben om aan de nieuwe eisen te voldoen. De zorgverzekeraars roepen ‘nietes’, en daarom moet de premie, c.q. eigen bijdrage worden verhoogd.

De zorg wordt gefinancierd middels een omslagsysteem. Plat gezegd: wat er jaarlijks wordt afgedragen, gaat er ook weer uit. Dat de regering in haar oneindige wijsheid blijft vasthouden aan dit (voor de zorg) suïcidale systeem, wekt de nodige vraagtekens op. Je weet namelijk zeker dat de zorgkosten oplopen, maar je weigert welbewust te sparen. Dat loopt dus uit op een financiële ramp voor de Nederlandse burger. Mogelijk ziet de overheid graag dat onze spaarrekeningen leeglopen. Via een enkeltje Den Haag.

Maar juist deze mensen kunnen weten dat er nog een ander financieel systeem is, namelijk een kapitaaldekkend systeem. Daarmee kun je sparen voor de toekomst. Dat lijkt in het geval van de zorg een uitermate zinnig plan waarmee je een hefboom creëert voor oplopende kosten. Wie gaat dat geld beheren?

De overheid? Die is nogal van uitgeven, het liefst aan iets anders in het geval van tegenvallers waar dan ook, dus daar parkeren we het maar niet. Dat is ook de reden dat er geen enkele AWBZ reserve is.
De zorgverzekeraar? Lijkt ook iets minder, want de verzekeraar is een commerciële instelling en geen liefdadigheidsclub. Die willen graag centjes verdienen.

Laten we ‘ja’ tegen dat extra geld, want dat gaat toch gebeuren.

Maar laten we het geld dan zelf beheren en ermee sparen.
Hebben we geen Nederlanders genoeg die in staat zijn om een hoop geld te beheren? Er lopen vast nog wel een paar hele goede mensen rond zonder een partijpolitiek programma onder de arm.
Dat geeft ons eindelijk de gelegenheid om onafhankelijk (met geld op zak) mee te praten over de zorg. Want het ‘onafhankelijk’ van nu is allang doodgepolderd cq. doodgeknuffeld door de overheid...

... in haar oneindige wijsheid natuurlijk.

17 MILJARD AAN AWBZ PREMIES KWIJT. VWS: GEEN IDEE HOEVEEL

2011-12-04T05:02:00.001-08:00

Op het WOB verzoek aan VWS met de vraag hoeveel AWBZ premie het Nederlandse volk jaarlijks heeft afgedragen tussen 1995 en 2001, luidde het antwoord van VWS: ‘Kweenie’.

Inmiddels geeft de regering toe dat er een verschil is tussen de AWBZ premie die we betalen, en de AWBZ premie die de regering zegt te ontvangen. Dat is al een hele stap. Tot op heden werd dat omzeild in de antwoorden op kamervragen door de SP (Renske Leijten). Maar groot genoeg is deze stap nog echt niet. Want wat moet je met 'kweenie'.

Kweenie?

Laten we eens uitgaan dat het antwoord klopt: de regering heeft geen idee hoeveel AWBZ premie we betaald hebben tussen 1995 en 2001.

Kweetet ook nie precies, maar ik weet wel dat het tussen 1995 en 2001 om ca. 17 miljard verdwenen AWBZ premies gaat. Dat is toch 17 miljard meer dan 'kweenie'. We hebben het over een slordige 10.000 euro per nederlander, waarover ze naar eigen zeggen geen idee hebben.

De lonen zijn in die periode gestegen, de premies idem, maar de premieontvangsten zijn niet meegestegen. Kweenie? Kom op zeg, je kunt toch niet met 17 miljard premiegeld schuiven zonder dat het parlement daar iets over kan zeggen. Of onze nationale rekenmeester: de Algemene Rekenkamer?

Maar dat kan nou juist wel:

17 miljard waar geen enkele verantwoording over afgelegd is.

17 miljard waarover blijkbaar op een bierviltje afspraken zijn gemaakt. Bierviltje nergens te vinden.

17 miljard aan regeringsuitgaven waar geen wettelijke volmacht voor is.

17 miljard waarmee we een geweldige vergrijzingsspaarpot hadden kunnen opbouwen.

Dat geeft de overheid, zonder enige wettelijke bevoegdheid, de ruimte om in de jaren 1995- 2001 met minimaal ca. 40 miljard (dat is inclusief een vergelijkbaar sommetje aan AOW premies) aan premie opbrengsten te schuiven, zonder dat er een haan naar kraait. Niet alleen dat er geen haan naar kraait, er KAN ook geen haan naar kraaien want die miljarden zijn ‘nergens’.

Kweenie??

origineel antwoord VWS. naam en adres WOB indiener weggehaald.

Beginselenwet: een rozenstruik op de Noordpool

2011-11-28T06:28:00.001-08:00

Zet een rozenstruik op de Noordpool en spreek hem ernstig toe: ‘ je hebt het recht om te bloeien, dus doe dat dan ook’! Tegelijkertijd erkent de rozenkweker dat er voor een rozenstruik niet genoeg zon is op de Noordpool.

Deze rozenstruik heet Beginselenwet. Zij heeft uiteraard een hoop tijd en dus geld gekost. Hiermee wordt het recht op AWBZ zorg ten tweede male gewaarborgd. Een keer in de AWBZ, de Algemene wet bijzondere ziektekosten, en nu in de Beginselenwet. Alleen wordt in deze laatste wet de verantwoordelijkheid alweer neergelegd bij de zorginstelling. De houding van de zorgverlener moet zijn ‘het gaat om u, wij denken met u mee en proberen een creatieve oplossing te vinden’.

Creatief zal de zorgverlener zeker moeten zijn, want geld krijgt hij niet. Hij krijgt alleen maar minder geld en meer plichten. De eerste keer dat de zorginstelling verantwoordelijk voor de kwaliteit van de zorg is gesteld, was via de Kwaliteitswet zorginstellingen (1996). Die wet zegt zoveel als: 'niet meer zeuren bij de staatssecretaris. Doe dat lekker bij de zorginstelling'. Er wordt in die wet niet gerept over een marktconforme betaling. Een kleinigheid die door alle belangenbehartigers, de zorgbobo's over het hoofd is gezien.

In de Beginselenwet gaat het over de zorg die een patiënt moet krijgen, vastgelegd in het zorgplan dat een instelling voor een patiënt moet bijhouden.

Stel je wilt graag dagelijks onder de douche en door je beperkingen kun je niet zelf eten. Daar heb je hulp bij nodig. Dat kost tijd, een hoop tijd. Het is niet anders. Noch in de Kwaliteitswet, noch in de Beginselenwet staat:

ZORG = HANDWERK. HANDWERK = TIJD. TIJD = GELD. Er staat ook niet dat de overheid zich verplicht voldoende geld ter beschikking te stellen voor de benodigde zorg. Geld dat we overigens wel betalen. We betalen 30 miljard voor de AWBZ.

Dat staat overigens wél zwart op wit in de AWBZ maar dat weten de patiënten dan weer niet. We hebben het hier wel over de zwaksten van onze maatschappij, die niet zo gemakkelijk naar de rechter hollen. Hun familieleden zijn zó vaak met hun neus richting instelling gezet, dat zij zich niet kunnen voorstellen dat hun oplossing ligt in een correcte toepassing van deze bijzondere wet, de AWBZ. Het is gemakkelijker om je voor te stellen dat de instelling fouten maakt, want de 'overheid zegt toch zelf dat...'.

De overheid weet exact hoeveel zorg er nodig is in Nederland. De overheid kent ook het prijskaartje van die zorg. Maar de overheid weigert te betalen voor zorg die al 40 jaar wettelijk via de AWBZ is gegarandeerd.

En de alom zwijgende zorginstelling? Gebombardeerd tot ondernemers, maar feitelijk zijn zij de sukkels van de zorgmarkt. En dat nog wel onder aanvoering van hun koepelverenigingen. De zorgverzekeraar dan? Zij behartigen tenslotte uw belangen. Dat klopt, zolang uw belangen tenminste voldoende geld opleveren. 2,6 miljard in 2010. En dat is nog zonder een aanvullende AWBZ verzekering. 2,6 miljard - daar kan je een hoop luiers voor kopen.

Wajong: een asociale voorziening

2011-11-25T07:30:00.001-08:00

Met betrekking tot het grootste deel van de gebruikers is de Wajong de meest asociale voorziening die er in Nederland bestaat. Veel gebruikers zijn niet compleet arbeidsongeschikt, ze kunnen zich alleen niet zo goed aanpassen aan het lopende band werk dat overal in het bedrijfsleven is ontstaan. Als je niet 'standaard' bent, pas je niet op de lopende band, waarvan het tempo steeds hoger wordt afgesteld. Het tempo ligt voor velen te hoog, en zeker voor deze mensen. En daarom worden ze op non actief gesteld en met een zak geld thuis op de bank neergezet, ver weg van het bedrijfsleven. Veel plezier ermee. Het probleem is ontstaan in het bedrijfsleven en het is miraculeus genoeg een politiek probleem geworden.

De Wajong geeft recht op een arbeidsongeschiktsheid uitkering als je voor je 17e verjaardag arbeidsongeschikt bent geworden en als je dat op je 18e nog steeds bent. Ook als je ouder bent, en tijdens een studie arbeidsongeschikt bent geworden, bestaat het recht op deze uitkering.

Wajong kinderen worden als een hete aardappel door de maatschappij geschoven. ‘Vroeger, toen alles beter was’ waren er voldoende kleine bedrijfjes waar zo iemand kon werken. In z’n eigen tempo, met z’n eigen klussen. Veel van deze bedrijfjes om de hoek, waar deze mensen veilig waren, bestaan niet meer. Wat ook anders is, is het toegenomen aantal hele grote ondernemingen dat ons land telt. En wat helemaal anders is, zijn de winsten die deze bedrijven maken. Mij hoor je niet klagen. Het kapitalisme heeft ook veel goeds gebracht. Er zijn nu eenmaal mensen die het belangrijk vinden om veel geld te hebben of om er mee om te gaan, en er zijn anderen die hun tijd liever met iets anders invullen.

De Wajong kost jaarlijks 2,2 miljard euro: per nederlander 133 euro.

De bovenstaande tabel geeft de winst van de grote bedrijven weer. Daar zijn alle kosten, al dan niet exorbitant hoge salarissen en bonussen, én belasting dus al vanaf getrokken.

Als wij met z’n allen die 55 miljard onderling konden verdelen, dan hield elke Nederlander daar ruim 3000 eu aan over, per jaar. Maar die enorme berg met geld wordt door een klein groepje mensen verdeeld. Laten we nu eens hypothetisch van 100.000 mensen/bedrijven uitgaan, dan houden ze gemiddeld een half miljoen over, per persoon per jaar.

Als we ze nou eens vriendelijk zouden vragen om de kosten van de Wajong voor hun rekening te nemen. En daarbij krijgen zij ook de verantwoordelijkheid om voor diegenen die kunnen en willen werken, passend werk te zoeken of te creëren. Dat kost ze 22.000 euro per jaar per persoon/bedrijf. Houden ze toch nog 525 duizend euro over. Daar hoeven ze dus geen boterham minder om te eten. Op die manier zorgen er er dan voor dat het bedrijfsleven, waar het grootste deel van de Wajong gebruikers lekker in moeten kunnen rondlopen, hun maatschappelijke taak eindelijk eens serieus neemt. Het is geven en nemen in het leven. Dat idee mag zo langzamerhand ook weleens doordringen tot het bedrijfsleven. Voordat u roept: ‘ik betaal toch belasting’. Ik ook.

Als je als bedrijf zo groot bent geworden, dat je dit soort winsten kunt maken: hartelijk gefeliciteerd, maar nu is het tijd om iets terug te doen. Haal die mensen van de bank af en geef ze een zinnig toekomstperspectief.

Zorginstelling mag met z’n eigen vermogen naar het casino

2011-11-23T09:16:00.001-08:00

Tot 1968 was de zorg die nu bekend staat als AWBZ zorg een totaal particuliere aangelegenheid. Er werd geld opgehaald (kerk, weldoeners, verenigingen etc.) en en met dat geld werden de chronisch zieken en ouderen verzorgd. Vanaf 1968 ging de staat betalen voor de zorg. Nou ja, de staat... wij betalen dat samen, via de AWBZ premie.

Er waren rijke instellingen en arme instellingen in 1968. Sommige hadden een eigen vermogen en anderen niet. Dat eigen vermogen is niet naar de staat gegaan. Dat is eigendom van de instelling. Het behoort niet tot de publieke middelen. Een instelling mag in principe, mits de Raad van Bestuur ed. akkoord gaat, met z’n eigen vermogen naar het casino gaan. Beetje zonde, maar het mag. Als journalisten daarover zeuren, en dat doen zelfs Pauw en Witteman, getuigt dat van een ongelooflijke domheid en populisme. Het is gemakkelijk scoren, maar niet terecht.

Stichting Zonnehuizen is in een jaar tijd 6 miljoen eigen vermogen kwijt geraakt. (bron: SP). Dat is een hoop geld maar daar gaat de overheid niet over.

Als ik een instelling had met 2000 patiënten, en ik had 6 miljoen eigen geld, dan kon ik voor dat geld één jaar lang 10 minuten extra zorg per dag per patiënt kopen. Dan is het op. Ik word door de overheid gedwongen om ondernemertje te spelen. Dat ben ik niet, ik ben van de zorg, maar ik moet wel. Wat ik wel ga doen, is proberen om ‘iets’ met onroerend goed te doen en misschien, heel misschien, als ik dat rendabel weet te krijgen, ga ik van dat rendement een deel in de zorg stoppen. Dat zou technisch gezien, overigens pure liefdadigheid zijn. Maar de kans is veel groter dat ik een financiële strop haal, want ik ben helemaal geen ondernemer.

ZORGKANTOREN BETALEN DE REKENING NIET

2011-11-21T00:35:00.001-08:00

Dat doen ze al jaren niet, dus tot zover geen nieuws.

Een op de vier zorginstellingen in de ouderenzorg heeft te maken met 'overproductie', aldus Zorgvisie.

Wat is dat eigenlijk in deze markt, overproductie? Een zorginstellingen kan twee kanten op met z’n omzet. Gelijk blijven of naar beneden. Een stijgende omzet is niet mogelijk op deze markt, tenzij je fuseert. Een stijgende omzet wordt afgestraft, dus niet uitbetaald. Het geld volgt de klant dus helemaal niet:

Er zijn een paar contracteerrondes per jaar. Daarbij dien je vooraf exact op te geven hoeveel omzet je gaat draaien.

Is je omzet lager dan verwacht (er overlijden bijvoorbeeld -ouderenzorg- meer mensen dan je hebt ingepland), dan heb je ‘je omzet niet gehaald’. Consequentie: strafkorting voor de volgende rondes. Je budget (omzet) wordt naar beneden bijgesteld. Je kunt wapperen met CIZ indicaties (die de patiënten meebrengen) wat je wilt, het levert de zorginstelling geen geld op.
Is je omzet hoger dan verwacht? Dat kan zomaar gebeuren als er onverwacht iemand bij de poort staat. De zorginstelling is verplicht zo iemand op te nemen en zorg te verlenen, als er nog bedden zijn. De zorginstelling is verantwoordelijk voor de kwaliteit van de zorg (Kwaliteitswet Zorginstellingen 1996). De zorgverzekeraar is niet verplicht deze zorg te betalen. Hierover moet worden ‘onderhandeld’.

Daarbij is er nooit afgesproken dat een instelling marktconform betaald krijgt voor z’n zorg. In het regeerakkoord van 2010 staat luid en duidelijk beschreven, dat dat niet het geval is. Dus een instelling wordt twee keer gepakt.

Er wordt per patiënt niet genoeg betaald
Er wordt niet voor iedere patiënt betaald.

Geen normale ondernemer zou dit accepteren. Het is dus van het grootste belang dat een instelling een goed contact heeft met de zorgverzekeraar. Heb je een grote mond, dan gaat de kraan tijdelijk dicht. In grote mensen taal heet dit chantage. Bij de overheid heet dit beleid. De wet, in dit geval de kwaliteitswet, wordt dus krachtig gehandhaafd als goed uitkomt maar een andere wet, zoals de AWBZ, waarin de garantie op afdoende zorg wordt gegeven, wordt genegeerd. Een zorginstelling die met de AWBZ in z'n hand naar de rechter stapt, is binnen het jaar failliet (lees: de nek omgedraaid).

Een overkoepelende organisatie (zorginstellingen) als Actiz zou deze informatie paraat moeten hebben. Zoals te doen gebruikelijk is hun schatting van 50 miljoen veel te laag en is hun verhaal incompleet. Actiz, ingepolderd en doodgeknuffeld door de dames Schippers en Veldhuijzen van Zanten-Hyllner.

Gevestigde macht zet Nederland tegen de muur

2011-11-03T09:40:00.000-07:00

Via dit blog kreeg ikeen kopie van een Wob verzoek. De wet openbaarheid van bestuur (WOB) regelt hetrecht van de burger op informatie van de overheid.

De Wobber heeft de kamervragen (SP) over de hoogte van de bruto afgedragen AWBZ premiestussen 1995 en 2001 nog eens dunnetjes overgedaan. De SP is inmiddels met dezevraag al drie keer afgeserveerd door de dames van VWS. Geen antwoord.

AWBZ premies 1995 –2001: Wat kan het je schelen?

Het maakt niet uit of deAWBZ je boeit of niet. Het gaat om een hoop geld (meer dan 60 miljard), toevalligheet het vandaag AWBZ premie, morgen heet het misschien Kinderbijslag of WW, waar je ook voor gespaard hebt. Ook de overheid moet zich aan de regels houden. Daarom is hetbelangrijk te weten dat een paar opeenvolgende regeringen fluitend de wet hebben genegeerd en daarmee overtreden. Nederland, een rechtsstaat. En diezelfderechtsstaat wordt met tranen in de ogen plotseling uit de kast getrokkenvoor een politiek machtsspelletje over een jongetje dat Mauro heet. Dat isgeen rechtsstaat, dat is een bananenrepubliek, en ik heb het niet over Angola. Dusloop even met me mee.

De basis:

- 2001: er iseen vreemdsoortig wettelijk kader geschapen voor het witwassen van AWBZpremies. De nieuwe naam: ‘een premie is de premie minus de heffingskortingen’.(Ik vraag me af wat Van Dale zou doen met de omschrijving: een jas is eenkledingstuk met twee mouwen, maar dan met één mouw).

- 1968 – 1995: Je betaalt je premie over je inkomen. 27 jaar lang heeft de overheid als richtlijn debruto lonen in Nederland aangehouden, vermenigvuldigd met het premiepercentageAWBZ. Dat leverde de inkomsten voor de AWBZ op. Tot 1995 klopt dat sommetje als een bus. En het is ook een realistisch, keurig sommetje.

En toen?

- Vanaf 1995is dit gestopt. We betalen steeds meer premie, maar dat zie je niet meer terug in de eindcijfers. De AWBZ wordt dus blijkbaar een leuke inkomstenbron voor de staat, maar waar zijn die premies dan gebleven? En omhoeveel gaat het eigenlijk? Dat is de Wob-vraag en de vraag van de SP. We hebben de jas met 1 mouw vanaf 2001, maar we hebben nul verklaring van 1995 tot 2001. En in die tijd zijn er toch nog een hoop miljarden zoek geraakt. Vandaar de SP kamervragen en vandaar de Wobber. Simpel toch? Waar-zijn-mijn-centen-gebleven?

Welkom in Nederland:Bananenrepubliek aan de Amstel

Niet iedereen kangeboeid raken door het zoekraken van vele miljarden. Wat wel griezelig is, is dat de regeringgeen antwoord wenst te geven. Daar ga je met je democratie, én met jerechtsstaat, linea recta de sloot in. 6 lullige cijfertjes, 1995 - 2001…. Datis alles wat er gevraagd wordt. De consequenties van een correct antwoord zijn overigens enorm:

- Als deregering wél antwoord geeft, dan volgt de onmiddellijke vraag: ‘waar stond beschreven dat je dit mocht doen? Dat antwoord is even simpel als gecompliceerd:het stond nergens. Het AWBZ geld stond vóór 1995 ook nooit op een bankrekeningvan de staat, omdat het geld niet ‘van de staat is’. Belasting geld ‘is’ welvan de staat, verzekeringspremies niet. Om toe te mogen treden tot de Euro,heeft Zalm een premierekening geopend bij de overheid. Toen was Nederland oppapier een stuk rijker door al die verzekeringspremies. Fijn voor de Euro. Minder fijn voor de verzekerden. Er lag zo'n geweldige berg met geld, dat er maar een deel terug is gegaan naar de verzekerden. Ze konden er gewoon niet afblijven. En niemand klaagde. Mooi weer spelen metjouw en mijn verzekeringspremie.

De meest interessantevraag is altijd: Waarom?

Tegelijkertijd met hetgrote graaien in de premies, is er buiten ons om nog een andere, veelingrijpender beslissing genomen. Een beslissing die niet meer terug te draaienis.

Ook in de negentigerjaren kregen de regeringen het ene na het andere rapport over de vergrijzing enoplopende ziektekosten. Er zijn twee opties: sparen of niet? We hadden eenenorme spaarpot kunnen opbouwen. Een vermogensfonds, van en voor het volk. Maarer is voor ‘niet sparen’ gekozen, nog steeds zonder enige wettelijke bevoegdheid. Het is akelig simpel: je zegt als minister van Financiën 'meer geld krijgen ze niet (Zalmnorm)' en plotseling heeft het ministerie geld 'over'. Een macro economische 'meevaller', die totaal in scene is gezet. Er is geen elegante term voor: het gaat om ordinair jatwerk.

Er is dus één conclusiemogelijk: in 1995 is besloten om de toekomstige extra ziektekosten te latenfinancieren via een aanvullende AWBZ verzekering. Daar had ik eigenlijk besteven over willen meepraten. Of minimaal meedenken? Jij niet?

Follow the money

15 jaar geleden isbesloten om niets te zeggen, niets te overleggen, maar om dat slapende volkuiteindelijk te confronteren met een tweede, identieke verzekering waar ze hun heleleven al voor hebben betaald. Tegen die tijd, je hoeft geen econoom te zijn omdat te bedenken, is er geen andere optie meer, want geen geld.

En voor wie is datontzettend enig? Wie gaat er heel dik verdienen aan die dubbele AWBZ verzekering? Inderdaad, de Goede V(erzekeraar), de zorgverzekeraar, die al meer dan 100jaar hand in hand loopt met de overheid. Vanaf wanneer hebben we een overkoepelendorgaan ‘Zorgverzekeraars Nederland’? Kijk nou zeg, vanaf 1995. Hetzelfde jaartal, wat een toeval. En wie staatdaar vanaf 1995 aan het roer? Inderdaad, Hans Wiegel, van de VVD. Net op het momentdat Gerrit Zalm (jawel, ook VVD) onder leiding van de weledel zeer geleerde heer Kok van de PvdA, een greep deed in de premies van de AWBZ. Wat een toeval… zehadden het nog best druk in 1995.

De zorgverzekeraar: witha friend like you, who needs enemies?

330 euro AWBZ premie per maand? 140 eu komt meer in de richting.

2011-10-25T12:58:00.000-07:00

vrij citaat uitspraken VWS:

‘We betalen nu al niet genoeg premie om de AWBZ te financieren. De staat moet al geld bijleggen.’

De tijd dat je uitspraken van de overheid voor waar kon aannemen is voorbij. En de tijd dat de gevolgen van het slechte rekenonderwijs zijn doorgedrongen tot aan de top van de ministeries, is inmiddels ook aangebroken.

Waarom worden bepaalde uitspraken door een ministerie herhaald? Om iets te bereiken. 330 euro per maand is een hoop geld. En misschien denkt de PR machine van het ministerie wel: 'mensen willen zeker niet meer betalen dan dit'. Dat is 'draagvlak creëren'. Het politieke codewoord.

Het code-tegenantwoord luidt alsvolgt:

Soms moet je gewoon de moeite nemen om je rekenmachine te pakken. Vervolgens stel ik voor dat je virtueel contact opneemt met een paar van m’n betere vrienden: CBS, CPB, SER en als je nog iets leuks wil lezen, kan ik je een bezoekje aan het SCP van harte aanbevelen.

Iedereen met een inkomen betaalt 12,15% AWBZ premie (bron:VWS). Van elke student (wit werkend) tot elke bejaarde. Zelfs de patiënten in een instelling dragen AWBZ premie af. Vervolgens blijkt dat er 12,4 miljoen Nederlanders zijn met een inkomen. De AWBZ afdrachten bedragen geen 14 miljard, in tegenstelling tot de hardnekkige uitspraken van de dames van het VWS, maar ca. 30 miljard. (bron: SER) premies. De uitgaven aan de AWBZ zijn ca. 22 miljard.

Uiteindelijk betekent dit dat wij met z’n allen geen 330 euro maar ca. €200 per maand aan AWBZ premie betalen. Van die €200 komt vervolgens nog eens €60 per maand nooit bij de AWBZ terecht. 60 euro van geoormerkte gelden. (lees: geld dat alleen maar aan een bepaald doel, de AWBZ in dit geval, uitgegeven mag worden). Wij betalen dus 140 euro per maand. Dat is minder dan de helft van de door de dames gepropageerde 330 euro.

Is dat nou overdrijven? Ik sluit domheid ook niet uit. Of is het een herhaalde PR stunt om de totale bevolking, inclusief de media, doodziek te maken van die dure AWBZ? Ofwel: draagvlak creëren voor een aanvullende AWBZ verzekering, (die er overigens al is, maar daarover later meer).

TOP 3 grootste AWBZ premie betalers:

De 55 - 65 jarigen
De 45 - 55 jarigen
De 65 - 75 jarigen

Dames van het VWS: het wordt tijd voor een nieuw liedje. Ik houd voor de zekerheid mijn rekenmachine bij de hand.

2011-10-20T15:58:00.000-07:00

Regering erkent tekorten in AWBZ

Om in de politiek werkzaam te zijn, moet je één vaardigheid bezitten: creatief schrijven. Begrijpend lezen en rekenen zijn geen vereisten. Vooral het gemis hieraan wordt pijnlijk duidelijk als je ziet dat de PVV met de zorgplannen akkoord is gegaan.

De regeringscoalitie erkent dat de huidige AWBZ zorg niet kostendekkend is (regeerakkoord 2010). Het akkoord stelt: ‘(...)Het kabinet streeft naar verbetering van de kwaliteit van de ouderenzorg. Hiervoor is bijna 1 miljard euro vrijgemaakt. De zogenaamde zorgzwaartepakketten, inclusief de opleidingen, worden kostendekkend gemaakt.’(...)

Niet alleen dat het veel te weinig is:

Dit tekort van ca. 1,5 miljard is alleen al voor de sector Verzorging en Verpleging. Het toewijzen van 142 miljoen extra mag dus als een gotspe gekwalificeerd worden en het is onbegrijpelijk dat de betrokken partijen zich hiermee enthousiast laten afschepen.

Het is overigens niet alleen de PVV die zich hier als gedoogpartner diep voor zou moeten schamen. Het is een indrukwekkende rij van Zorgbobo’s *. De vertegenwoordigers van de AWBZ patiënten in Nederland. De gemiddelde voetbalvereniging zal beter voor z'n leden zorgen. Deze zorgbobo's hebben gebroederlijk het Convenant Investeringen Langdurige Zorg 2011-2015 opgesteld. De meest interessante en de enige duidelijke tekst in dat hele verhaal is het laatste artikel:

‘Het convenant is niet bindend, en de afspraken zijn niet in recht afdwingbaar’...

Het convenant gaat over jaarlijks 636 miljoen, om 12.000 extra mensen op te leiden. Korte samenvatting:
De zorginstelling dient het personeel op te leiden. Als ze hun best niet doen, krijgen ze straf (minder geld) van de zorgverzekeraar. Wat dat ‘je best doen’ is, wordt niet duidelijk. Het schijnt namelijk om ‘High trust/high penalty’ te gaan. Wel wordt er dan weer gecontroleerd of de kwaliteit van de zorg in een instelling vooruit is gegaan.

Neem je echter een duik in de Kwaliteitsnormen (kwaliteit niet meetbaar) hoeft er niet eens gekwalificeerd personeel aanwezig te zijn in een instelling, laat staan voldoende personeel. Een knap staaltje van circelredeneren.

Na het sluiten van het Convenant licht het ministerie van VWS de Tweede Kamer in over deze bijzondere stap voorwaarts**. Dan blijkt dat er slechts voor 142 miljoen een ‘bestemming’ is. Voor de rest van het geld niet. En zonder ‘bestemming’ kan het geld rustig in des Staats broekzak blijven. Zo werkt dat in de politiek en dat is toch het minste wat de PVV zou mogen weten.

met dank aan www.vecteezy.com

Warrig verhaal? Het convenant is ook schaamteloos onduidelijk.

Conclusie: De PVV is als gedoogpartner geen partij voor de coalitie. De wet wordt met voeten getreden (tekorten in de AWBZ zijn wettelijk verboden). De extern ingehuurde adviseurs schrijven rapporten waarmee ze de klant (overheid) tevreden houden). Niemand valt over onzinnige conclusies***. (Indien gewenst, wil ik hier met alle liefde een blog -cijferwerk- aan wijden).

En dan de ‘vertegenwoordigers’ van de patiënten: deze zijn blijkbaar zo verweven met het Binnenhof dat ze hun originele taak vergeten zijn. Misschien moeten zij zich wel het diepste schamen.

* Ondertekenaars: De Staat der Nederlanden, Zorgverzekeraars Nederland, ActiZ organisatie van Zorgondernemers, Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland, Geestelijke Gezondheidszorg Nederland, Branchebelang Thuiszorg Nederland en Verpleegkundigen en Verzorgenden Nederland.
** Brief VWS aan de Tweede kamer, 23 september 2011 ‘betreft voorhang inzake contracteerruimte AWBZ 2012’
*** Rapportages: Doelmatigheid in de zorg.

REGERING WEIGERT KAMERVRAGEN SP TE BEANTWOORDEN

2011-10-16T10:16:00.000-07:00

60 miljard aan AWBZ premies verdampt

(zie tabel onder dit bericht: de middelste twee kolommen zijn bedragen waar de overheid het niet over wenst te hebben. De bedragen zijn vreemd genoeg onvindbaar)

De vraag van Renske Leijten (SP) was simpel: hoeveel premie heeft het Nederlandse volk eigenlijk afgedragen vanaf 1996 tot heden? Tenslotte krijgen we altijd te horen dat we nu al zo’n 12% van ons bruto loon afdragen en dat ‘ze’ niet nóg meer kunnen vragen. Als je bij het CBS de historie van de bruto lonen opzoekt en je laat daar diezelfde rekensom op los, dan klopt dat 28 jaar lang als een bus. Je ziet dat de AWBZ afdrachten keurig in het AWBZ potje verdwijnen en zo hoort dat ook. De regering geeft geen antwoord maar wegomleidingen. Teksten die niet misplaatst zouden zijn bij Wordfeud en cijfers waarmee je bij de huidige CITO-toets niet wegkomt.

Vanaf 1995 komt er veel minder geld binnen dan we hebben afgedragen. Een rondje bellen (Bertus, al een paar jaar geleden, met dezelfde vraag) levert een spelletje interdepartementaal pingpong op, waarmee de ministeries zich in ieder geval overduidelijk geweldig amuseren. Korte lacherige samenvatting : ‘we hebben geen idee’.

In 2006 is D’66 al afgescheept (kst: 30560-XV, nr. 4 pag. 8), en nu de SP al twee keer (2010Z09489 en 2010Z18597). Dat kan gebeuren omdat de premies niet in het jaarverslag van het Rijk voorkomen. Premies worden niet gecontroleerd door de Algemene Rekenkamer (behoort niet tot hun bevoegdheid). Premies zijn van ons (het volk), het is geoormerkt geld, het moet naar de bijbehorende verzekering. Stop je daar als overheid een deel van in je broekzak (staatskas), dan kan er jaarlijks met miljarden geschoven worden, zonder dat er een haan naar kraait. En dat gebeurt dus ook.

Waarom ik hier niet blij mee ben (zacht uitgedrukt):

In de negentiger jaren was het vergrijzingsprobleem (AOW) inmiddels goed doorgedrongen bij de politiek. Op dat moment heb je als politicus een keuze: ga ik echt sparen voor de AWBZ (een vermogensfonds oprichten), zodat we tot 2040 geen AWBZ probleem hebben, en pak ik daarnáást de rotzooi binnen de AWBZ aan? Of laat ik de AWBZ deels ploffen en laat ik Nederland in 2011 voor de tweede keer betalen voor dezelfde verzekering? uitgebreide info: AWBZ-PREMIE

Als ik jarenlang betaal voor een brandverzekering, en er breekt brand uit, mag een verzekeraar dan zeggen: ‘sorry, geen geld, de kantine moest ook nog geschilderd worden’? Onze AWBZ verzekeraar (de overheid) heeft dat wel gedaan. Uiteraard staat de zorgverzekeraar gedienstig klaar om ons een extra AWBZ premie te verkopen, terwijl we al verzekerd zijn!

Vanaf 2001 is de definitie van het woordje ‘premie’ aangepast: premie minus de heffingskortingen. Je kunt dat als regering wel doen (als het bv. niemand opvalt) maar of het juridisch mag, is de grote vraag. De deskundige rechter die ik hiernaar (off the record) vroeg, durfde er zijn handen niet aan te branden. Vóór 2001 is er zeker geen bevoegdheid om de premies af te romen.

Dit is geen achterkamertje meer. Dit is een complete serre.

Daarom is de vraag van de SP zo belangrijk.

(anonieme Bobo bron PVDA: ‘deze conclusies over de AWBZ premies - allemaal waar’.)

Zorgaanbieders gechanteerd

2011-10-10T06:12:00.000-07:00

Een veelgehoorde tekst van de overheid is tegenwoordig: het geld volgt de klant. De werkelijkheid zou hilarisch zijn, als het niet zo grimmig was:

Micky Adriaansens, bestuurder Triade, blog van 25 juli 2011

Triade heeft afgelopen half jaar twee locaties geopend voor in totaal 34 cliënten. (Gelukkig in de eerste helft van 2011). Vanwege het genoemde maximum van 175 miljoen krijgen we slechts 46% van de kosten voor deze zorg vergoed, zo berichtte het zorgkantoor ons begin deze maand. Dat betekent dat we 18 cliënten op straat moeten zetten.

Zorginstelling gechanteerd:

Het zorgkantoor mag dus op elk moment uw PGB budget of het budget van een instelling naar beneden bijstellen.

Als u morgen met uw zieke moeder, én een indicatie onverwacht voor de poort bij een instelling staat, dan zijn ze wettelijk verplicht uw moeder op te nemen. Vervolgens is het verre van zeker of ze geld voor uw moeder krijgen. Het is dus voor het verpleeghuis van het grootste belang dat ze goede maatjes zijn met ‘hun’ zorgkantoor. Ordinair slijmen dus, maar verpleeghuizen noemen het liever ‘onderhandelen’.

Je moet als instelling jaarlijks vooraf je omzet opgeven. Nooit meer dan het jaar daarvoor. Omzetstijging is in elke markt goed, maar niet bestaand op de zorgmarkt. Je moet namelijk nog maar zien of je je centen krijgt voor je verplicht geleverde zorg. Gaan er onverwacht meer mensen dood dan je had verwacht, krijg je ook straf: je hebt je omzet niet gehaald en omzetbedrag wordt naar beneden bijgesteld. Slijmen moet, maar zeuren wordt niet op prijs gesteld. Doe je dat toch (instelling), dan draaien ze (zorgkantoor) uit pesterij rustig een maandje de geldkraan dicht.

Zo ook bij het PGB.

Bedelen dus:

Om te krijgen waar de patiënten recht op hebben. Of om een subsidie van VWS in de wacht te slepen. Zo is daar het opleidingsfonds Zorg: Nederland sterft straks van de gezondheidszorgpsychologen. Mensen die aan je bed komen en vragen: ‘Jeetje, niemand om u naar het toilet te helpen? En hoe voelt dat nou?’ Maar bij de verzekeraar is het ook goed toeven als je financiële ‘extraatjes’ zoekt. Je kunt ook daar een subsidie lospeuteren voor het meedoen aan een experiment. Als je meedoet aan Ketenzorg projecten, krijg je subsidie. Bij ons thuis noemen ze dat weer ‘ordinaire omkoping’. Grappig hoe je dingen van alle kanten kunt bekijken. En dan is daar nog de Bonus malus regeling: als je je werk doet zoals het hoort, krijg je korting (lees: strafkorting, nog minder geld), doe je minder dan je zou moeten doen, krijg je een bonus.

Welkom op de zorgmarkt!

bronnen:

- brief ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport aan de tweede kamer: 12 juni 2009

- Zorgkantoor DWO/NWN, Zorginkoopbeleid 2012, juni 2011, aangepaste versie d.d. 1 juli 2011

- Financieel manager. Anoniem, want wil z’n baan graag houden, maar bekend bij mij.

- PGB houder, wil om dezelfde reden ook graag anoniem blijven.

Twee keer betalen voor één AWBZ verzekering

2011-10-07T08:33:00.000-07:00

Uitvoering AWBZ door zorgverzekeraars

Nieuwsbericht VWS | 09-09-2011

Het kabinet wil de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) vanaf 2013 door zorgverzekeraars laten uitvoeren. (...)

In het wetsvoorstel worden de zorgkantoren opgeheven en de zorgverzekeraars direct verantwoordelijk voor de uitvoering van AWBZ. De zorgverzekeraar wordt voor cliënten het aanspreekpunt voor zorg op grond van de Zorgverzekeringswet en de AWBZ. (...)

Wie is er op het ogenblik dan verantwoordelijk voor de uitvoering van de AWBZ? Sinterklaas? Newsflash: De AWBZ wordt nu al uitgevoerd door de zorgverzekeraars. Alleen doen ze het nu samen, met en voor voor elkaar. In een bepaalde regio voert verzekeraar A de administratie voor allen, en in een andere regio doet een ander het weer.

Zover geen nieuws. Waarom dan een persbericht? Wat is de reden dan wel? Iedere Nederlander zit al bij een verzekeraar voor z'n zorgverzekering. Nu worden de kaarten geschud en de pot (alle klanten) verdeeld. Iedere verzekeraar 'krijgt' nu z'n eigen klanten te behandelen. Waarom zou dat toch zijn? Werkverschaffing?

Zou het misschien kunnen zijn dat dit de administratieve opmaat is voor een aanvullende AWBZ verzekering? Net zoals de zorgverzekering ook een aanvullende zorgverzekering heeft? Zou het kunnen zijn dat we straks verrast worden door een 'jammer maar helaas' en 'wij zien ons genoodzaakt', 'kan niet anders... crisis en zo'. 'Wij presenteren u: de aanvullende AWBZ verzekering.'

Dan mogen we voor de tweede keer betalen voor dezelfde verzekering. Zoals de vorige staatssecretaris (Bussemaker, in Buitenhof) zei: 'voor een glaasje wijn bij het eten, of zo....'. Neem er alvast maar eentje.

Niet vergeten: Je bent al verzekerd, dus niet aan meedoen!

AWBZ - als de Rijksbijdrage wegvalt

2011-10-06T06:16:00.000-07:00

AWBZ: Wat als de Rijksbijdrage wegvalt?

Met een zorgelijk gezicht wordt ons verteld dat we niet genoeg premie betalen om de AWBZ te bekostigen, en dat het Rijk daarom een jaarlijkse rijksbijdrage moet doen. Het klinkt te mooi om waar te zijn. En dat is het ook.

Er ligt niet alleen een addertje onder het gras. Er ligt bijkans een totale dierentuin klaar. De Rijksbijdrage wordt gewoon gefinancierd uit de premies. Hoe dat kan? Het Nederlandse volk betaalt ca. 30 miljard aan AWBZ premies. Een deel van die premies wordt door de staat geconfiskeerd (fiscaliseren of witwassen van premies). En zo heet dat zelfde geld plotseling ‘belastinggeld’. Uit dat geld wordt de Rijksbijdrage betaald.

Waarom zou je je opwinden over een macro-economische boekhoudstunt?

“(...)Als geen ander weet De Graaf dat een rijksbijdrage een riskante wijze van financieren is. Als staatssecretaris en minister van Sociale Zaken in het eerste en tweede kabinet Lubbers, heeft hij naar eigen zeggen miljarden bezuinigd door het afschaffen van rijksbijdragen. 'Het is een dankbaar middel als er moet worden bezuinigd. In die tijd waren die bijdragen vastgesteld bij ministeriële beschikking. Ze konden dus gemakkelijk worden ingetrokken.(...)”

bron: volkskrant, 9 november 2001. Interview van Jet Bruinsma met Louw de Graaf. (red: toenmalig voorzitter van het College voor zorgverzekeringen (CVZ)

De AWBZ: stap naar de rechter

2011-09-18T01:24:00.000-07:00

Dit blog gaat over de achterkant van de AWBZ. Waarom u telkens tegen een muur van

onmogelijkheden oploopt. Over de onzin die de overheid ons blijft vertellen over onze premies en waarom de zorgverzekeraar z'n kaken stijf op elkaar houdt. Het gaat hier over het beleid en de financiën vanaf het loonstrookje tot aan het bed. Over de chantage binnen de zorgmarkt. Over het feit dat we blijven denken (normale mensen...) dat een goed gesprek de zorg kan verbeteren. Waarom het HKZ keurmerk een wassen neus is. Het gaat over het klachtencircuit en waarom klagen niet helpt, niet kan helpen.

U denkt nog in petities? Praten? Polderen?

De laatste actie die geld voor zorg heeft opgeleverd was in 2002. Met gebruikmaking van de Nederlandse wetgeving. De toenmalige minister Bomhoff (LPF) heeft rechterlijke uitspraken aangehaald en
eiste ‘Boter bij de vis’. De rechter besliste dat een tekort aan geld geen reden was om niet voldoende zorg te leveren. Dat werd de basis voor het wegwerken van de wachtlijsten in 2003.

Te weinig mensen weten dat ze een stuk verder komen met de gang naar de rechter.

2011-09-11T03:23:00.000-07:00